Чунин дод посух, ки пурсиш макун,
Магӯй ин замон ҳеч бо ман сухун.
Набуд нақши ду олам, ки ранги улфат буд,
Замона тарҳи муҳаббат на ин замон андохт.
Замон-замон дам ба дам, соъат ба соъат,
Замон-замон мунтазири шаҳодат будем.