Аз дарам даро сармаст, то занам ба шодӣ даст,
Равшани ба мо пайваст, ростӣ, ба маҳ монӣ.
Дӯш дар турраи ӯ даст задам, гуфт ба ноз:
Хештанро зи чи дар доми бало афкандӣ?
Хост сипоҳе ҷамъ кунад ва як навбати дигар дасте бизанад, ӯро муяссар нашуд.
Амир расулон ва номаҳо пайваста кард ва ба мо даст зад ва тақаррубҳо кард.
Эшонро низ заруре бошад, ки аз пайи ризқе ҳалол бираванд ва ба ашғоли неку ризқи ҳалол даст зананд.