тар чист? маънии тар - Вожаҷӯ / واژه‌جو

тар تر

сифат

муқобили хушк I 1; нам, рутубатнок
- Чашм аз ашк ба ёди рухи ӯ гулзор аст,
  Ҳаст мижгони тарам хори сари девораш.
  Мулҳам
тару хушк تر و خشک

исм

наму хушк, наму бенам; маҷ. бисёру андак; нағзу бад

тар кардан تر کردن

феъл

нам кардан, намнок кардан
тоза, обдор, ширадор, сабзу хуррам, ботароват
- В-ар зи бустони ҷалолат як ниҳоли тар шикаст,
  Гулшани ҷоҳат ҳанӯз андар мақоми навбарис.
  Исмат бештар
- Шохест, ки меваи тар орад,
  Ҳарчанд буранд, сар барорад.
  Ҳилолӣ
унноби тар عناب تر ъунноби тар
сифат

1.
унноби тару тоза

2.
киноя аз лаби маҳбуба

3.
киноя аз ашки хунин
тар шудан تر شدن
феъл

1.
нам шудан, намнок шудан, рутубат пайдо кардан

2.
обдор шудан, ширадор шудан
маҷ. нозук, латиф
- Рақс бар шеъри тару нолаи най хуш бошад,
  Хосса рақсе, ки дар ӯ дасти нигоре гиранд.
  Ҳофиз бештар
- В-он шеъри тараш чунон асар кард,
  К-афтод ба хоку гиря сар кард.
  Шоҳин
маҷ. холис, соф, покиза
- Рухи ӯ ҳаст ҳамчу оташи хушк,
  Лаби ӯ ҳаст ҳамчу шаккари тар.
  Муъиззӣ

Феҳристи ихтисорот