инсоният انسانیت
арабӣ
исм
  1. башарият, навъи инсон, мардум, одамон
    • Ҷавҳаре, ки шоистаи либоси инсоният шуда буд, чи навъ ӯро ба кисвати хар баранд.

      Аҳмади Дониш
  2. мардумӣ, одамият, одамгарӣ, муносибати лоиқи инсонӣ бар ҳама чиз, хушрафтории хосси инсон
    олами инсоният عالم انسانیت ъолами инсоният
    исм
    дунёе, ки инсонҳо дар он зиндагӣ доранд, дунёи маскун бо одамон

Феҳристи ихтисорот

ва ғ. ва ғайра
ва м. ин ва монанди ин (инҳо)
зарб. зарбулмасал
мақ. мақол
мас. масалан
маҷ. маҷозан
муқ. муқоиса шавад бо...
ниг. нигаред ба...
нум. нумератив
пасв. пасванд
пешв. пешванд
ҷ. ҷамъи...
ш. шаҳри...
vozhaju, vajaju, vojaju, vazhehju, vajehju, вожачу, вожаджу, важачу, важаджу, فرهنگ فارسی تاجیکی واژه‌جو. تعریف‌ها از «فرهنگ زبان تاجیکی»، «واژه‌های مصوّب فرهنگستان زبان و ادب فارسی» و دیگر فرهنگ و واژه‌نامه‌های تاجیکی و فارسی را در بر دارد. هر واژه‌ای‌ به دو خط - تاجیکی و فارسی نوشته شده‌است. معنی انسانیت، معنی واژه‌ انسانیت، معنی کلمه‌ انسانیت، معنی عباره‌ انسانیت، معنای انسانیت، معنای واژه‌ انسانیت، معنای کلمه‌ انسانیت، معنای عباره‌ انسانیت، تعریف انسانیت، تعریف واژه‌ انسانیت، تعریف کلمه‌ انسانیت، تعریف عباره‌ انسانیت