маин معین маъин
арабӣ
сифат
  1. ҷорӣ, равон
    мои маин ما‌ی معین мои маъин
    исм
    оби равон
  2. оби чашма, ки бар рӯйи замин ҷорӣ шавад
муайян معین муъайян
арабӣ
сифат
  1. таъйин кардашуда, муқаррар; маҷ. махсус, хос
    • Туро худ ҳар ки бинад, дӯст дорад,

      Гуноҳе нест бар Саъдӣ муайян. 

      Саъдӣ
  2. равшан, возеҳ ва ошкор; маълум
    • Ба рӯзи ҳаҷр, Ҳилолӣ, зи рӯзгор чи нолӣ?

      Муайян аст, ки ин рӯзу рӯзгор намонад. 

      Ҳилолӣ бештар
    • Ва чун нахондаанд ва мақсад муайян нест, маслики миёна ихтиёр кунад. 

      Аҳмади Дониш
муин معین
арабӣ
сифат
  1. ионаткунанда, мададгор
    • Аз барои он ки дар рӯзе чунин

      Фаҳм гирд ореду бошедам муин. 

      Мавлоно Ҷалолуддини Балхӣ бештар
    • Чу дар чоҳе чунон гаштӣ муинам,

      Бигардон моҳии баҳре чунинам. 

      Нозим
  2. маҷ. яке аз муҳраҳои шоҳмот, фарзин
    • То ба кирдори руқъаи шатранҷ

      Рӯй дар рӯй карда тоҷу муин. 

      Зоҳири Муин
  3. ёригар, ёрикунанда
Муин معين
арабӣ
исми хос
номи мардона ёридиҳанда, мададгор, ионаткунанда

Феҳристи ихтисорот

ва ғ. ва ғайра
ва м. ин ва монанди ин (инҳо)
зарб. зарбулмасал
мақ. мақол
мас. масалан
маҷ. маҷозан
муқ. муқоиса шавад бо...
ниг. нигаред ба...
нум. нумератив
пасв. пасванд
пешв. пешванд
ҷ. ҷамъи...
ш. шаҳри...
vozhaju, vajaju, vojaju, vazhehju, vajehju, вожачу, вожаджу, важачу, важаджу, فرهنگ فارسی تاجیکی واژه‌جو. تعریف‌ها از «فرهنگ زبان تاجیکی»، «واژه‌های مصوّب فرهنگستان زبان و ادب فارسی» و دیگر فرهنگ و واژه‌نامه‌های تاجیکی و فارسی را در بر دارد. هر واژه‌ای‌ به دو خط - تاجیکی و فارسی نوشته شده‌است. معنی معین، معنی واژه‌ معین، معنی کلمه‌ معین، معنی عباره‌ معین، معنای معین، معنای واژه‌ معین، معنای کلمه‌ معین، معنای عباره‌ معین، تعریف معین، تعریف واژه‌ معین، تعریف کلمه‌ معین، تعریف عباره‌ معین